آغاز ماجرا: دعوت به یه مهمونی افطار به مناسبت عقد دو تا جوون که البته توی باغ ا... اینا برگزار می شه

بخش اول ماجرا: خوب تا اینجای ماجرا که هیچ چیز تازه ای دار کار نبود ولی رسیدن ما به باغ همان و دیدن ماشین عروس و داماد هم همان! و بعد یه پرده که برادران و خواهران محترم رو از هم دیگه جدا می کرد یه نگاه به ا... میندازم و می پرسم مطمئنی فقط افطاریه؟!! می گه والا خودمم شک کردم! و در کمال ناباوری ما (که بعد می فهمیم بقیه هم به همچنین) متوجه می شیم که بعله انگار مجلس عروسی هست!!! و زوج مونث مورد بحث لباس عروس به تن کشیده اند و فیلمبردار و ... تصور بفرمائید ملت هاج و واجی که با مانتوها و روسری های ساده و نهایتا مثل ما با کت و شلوارهای مانتو مانند رسمی تر و پر و زرق برق تر و کفش و کیف ست به عروس و داماد خوشحال و خانواده داماد زل زدن و چیزی رو که می بینند نه تنها که باور نمی کنند بلکه هیچ وقت فراموش نمی کنند!!! ماه رمضون باشه و ملت رو افطاری واسه عقد دعوت کنی بعد عروسی بگیری واقعا خفن می شه نه؟!

بخش دوم ماجرا: هیجان اصلی ماجرا که مجلس عروسی رو به مجلس نخودچی خورون تبدیل کرد این بود که عروسی در حال اجرا یه به قول مادر شوهرم واقعا یه عروسی اینترنتی بود!! قضیه از این قرار بود که آقای داماد سالهای سال آرزوی رفتن به خارج از کشور رو در سر داشته و متاسفاته نه هنر قابل بحثی برای رفتن داشته نه پول درست و درمونی تا اینکه از طریق اینترنت عزیز و دوست داشتنی با عروس خانم در بلاد سوئد آشنا می شه و بعد عروس خانم تشریف میارند برای باقی مراسمات! و ناگفته نماند که مادر آقای داماد می فرمایند عروس باید ۴ ماه ایران باشه تا ما بتونیم همدیگر رو بشناسیم ولی عروس خانم هم می فرمائید من توی سوئد کار و زندگی دارم و باید برگردم اگه می خواین همین الان عقد و... رو انجام بدیم تا بعد که داماد هم بتونه بیاد!!!

حواشی ماجرا: خاله پوران با خنده می گه بابک گفته داماد توی کدوم سایت رفته که ما هم بریم و البته خاله پوران هم جواب داده این که سایتش خوب نبوده هوای سوئد سرده باید یه سایت دیگه که هوای کشور طرف گرم باشه پیدا کرد!! هر کسی از آینده این ازدواج حرفی می زنه و همه امیدوارن که ختم به خیر بشه به خصوص که الان هیچ ازدواج رسمی و با سابقه آشنایی خانواده ها تضمین شده نیست چه برسه به این ازدواج که عروس و داماد تازه همدیگر رو از نزدیک دیده بودن و حداقل انگیزه های یه طرف قضیه هم برای همه ما روشن بود.  ش.. می گه تا حالاش که تونستند کانکت بشن منم می گم ایشالا دیسکانکت نشن. حرف و حدیث زیاد بود و ما هم ترجیح دادیم بعد از نیم ساعت برگردیم سر خونه زندگی واقعی خودمون!

پایان ماجرا: خوب تنها چیزی که می دونم اینه که داماد تا ۴ ماه آینده  به آرزوی قلبیش می رسه ولی اینکه وقتی وارد اونجا می شه چه اتفاقاتی می افته و با چه مسائل و خانواده ای می خواد رو به رو بشه اون رو هیچ کس تا اون موقع نمی دونه... امیدوارم پایان این ماجرا مثل کتابهای رمان فارسی با خوبی و خوشی تموم بشه نه با دیسکانکت شدن سیستم یکی از طرفین!

م.ن: رفتم توی این فکر که مردم عجب دل فراخییییییییی دارن. خوش به حالشون!!